Senacki projekt ustawy o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tych sprawach

Projekt ustawy wprowadza w Polsce przepisy, które mają egzekwować unijne zasady dotyczące reklamy politycznej. Chodzi o to, żeby było wiadomo, kto płaci za reklamę, kto ją zleca i czy nie jest ona celowo kierowana do konkretnych osób na podstawie ich danych (np. poglądów, zainteresowań).

W praktyce oznacza to podział odpowiedzialności między kilka urzędów:

• Państwowa Komisja Wyborcza (PKW) jest głównym organem nadzorującym i może nakładać kary pieniężne. W czasie kampanii wyborczej i referendalnej to wyłącznie PKW zajmuje się kontrolą reklam.
• Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (UODO) pilnuje, czy przy reklamach politycznych nie są łamane przepisy o ochronie danych osobowych (np. czy nie wykorzystuje się danych bez zgody, by trafić z reklamą do konkretnej osoby).
• Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) nadzoruje firmy telekomunikacyjne i dostawców internetu.
• Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji (KRRiT) nadzoruje stacje telewizyjne, radiowe i platformy z filmami (VOD).
• Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) nadzoruje wszystkie inne podmioty, które nie podlegają UKE ani KRRiT, oraz prowadzi rejestr przedstawicieli prawnych firm z zagranicy.

Kary i postępowanie:

• Za złamanie zasad grozi kara pieniężna do 6% rocznego przychodu (lub światowego przychodu, jeśli firma działa też za granicą).
• Karę nakłada PKW. Od jej decyzji można się odwołać w ciągu 14 dni do Sądu Okręgowego w Warszawie (sądu ochrony konkurencji i konsumentów).
• Każdy obywatel może zgłosić podejrzenie naruszenia przepisów do odpowiedniego urzędu.

Kogo to dotyczy? Wszystkich, którzy zamawiają, produkują lub publikują reklamy polityczne – polityków, partii, firm reklamowych, portali internetowych, stacji telewizyjnych, a także zwykłych ludzi, którzy np. udostępniają płatną reklamę polityczną na swoim profilu.