Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych

Ustawa zmienia sposób opodatkowania banków od kredytów hipotecznych (kredytów na mieszkanie lub dom). Chodzi o to, żeby banki obniżyły marże (swoją prowizję doliczaną do oprocentowania kredytu).

Co to oznacza w praktyce?

• Dla banków: Jeśli bank udziela kredytu hipotecznego z marżą (dodatkiem do oprocentowania) wyższą niż 1 punkt procentowy powyżej wskaźnika WIBOR 3M (stawki, od której liczy się oprocentowanie), to od takiego kredytu zapłaci wyższy podatek. Podatek wyniesie 0,055% miesięcznie od wartości tych kredytów, pomnożone przez marżę pomniejszoną o 1. Im wyższa marża, tym wyższy podatek.
• Dla kredytobiorców (ludzi, którzy mają lub wezmą kredyt): Ustawa ma sprawić, że bankom nie będzie się opłacało utrzymywać wysokich marż. W efekcie oprocentowanie kredytów hipotecznych powinno spaść, a miesięczne raty – zmaleć. Jeśli bank obniży marżę do 1% lub poniżej, to od tych kredytów w ogóle nie zapłaci podatku (są zwolnione).

Kogo dotyczy?

• Banków i innych instytucji finansowych (np. SKOK-ów), które udzielają kredytów hipotecznych.
• Osób, które mają kredyt hipoteczny lub planują go wziąć – one mają zyskać na niższych ratach.

Kluczowe liczby i daty:

• Stawka podatku dla kredytów z niską marżą (do 1%): 0,0366% miesięcznie (taka jak dotychczas dla większości aktywów).
• Stawka podatku dla kredytów z wysoką marżą (powyżej 1%): 0,055% miesięcznie, dodatkowo mnożona przez marżę minus 1.
• Próg zwolnienia: Marża liczona jako RRSO (rzeczywiste roczne oprocentowanie) minus WIBOR 3M wynosząca 1 punkt procentowy lub mniej – wtedy kredyt jest zwolniony z tego wyższego podatku.
• Wejście w życie: Ustawa zakłada, że zacznie obowiązywać od 1 stycznia 2026 roku.