Poselski projekt ustawy o ustanowieniu 11 lipca Dniem Pamięci o Polakach – ofiarach ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej Polskiej

Ustawa wprowadza nowe święto państwowe – Narodowy Dzień Pamięci o Polakach – Ofiarach Ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej Polskiej, obchodzone 11 lipca.

Co to oznacza w praktyce:

• 11 lipca staje się dniem ustawowo wolnym od pracy? Nie. To święto państwowe, ale nie jest dniem wolnym od pracy (tak jak np. 1 maja jest świętem państwowym i wolnym, a 3 maja też – ale samo bycie świętem państwowym nie oznacza automatycznie wolnego; to zależy od innych przepisów). Ustawa tego nie zmienia – nie wprowadza dodatkowego dnia wolnego.
• Kogo dotyczy? Wszystkich obywateli i instytucje w Polsce. W tym dniu państwo polskie oficjalnie oddaje hołd ofiarom – głównie Polakom zamordowanym w latach 1939–1946 przez nacjonalistów ukraińskich (OUN, UPA) na Kresach Wschodnich (Wołyń, Małopolska Wschodnia, Polesie) oraz na terenie dzisiejszego województwa lubelskiego i podkarpackiego.
• Co się zmienia dla zwykłego człowieka? Nic w codziennym życiu – nie ma nowych obowiązków, opłat ani formalności. To zmiana symboliczna: państwo ustanawia oficjalną datę pamięci, tak jak ma to miejsce np. z Dniem Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej (kwiecień) czy Dniem Solidarności i Wolności (sierpień). Mogą się pojawić uroczystości państwowe, apele, lekcje historii – ale nie są one obowiązkowe dla nikogo.
• Dla kogo to ważne? Dla rodzin ofiar, Kresowian i ich potomków, którzy od lat domagają się oficjalnego, państwowego upamiętnienia tych wydarzeń. Ustawa podkreśla, że chodzi o pamięć, a nie o zemstę – ma też służyć prawdzie historycznej w relacjach polsko-ukraińskich.

Podsumowując: Ustawa ustanawia 11 lipca świętem państwowym ku czci polskich ofiar ludobójstwa na Kresach. Nie daje dnia wolnego, nie nakłada żadnych opłat ani obowiązków – to wyłącznie symboliczne, coroczne upamiętnienie.