Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego

Ustawa zmienia zasady, według których wybiera się sąd w sprawach o roszczenia wobec banków — chodzi o to, żeby sprawy nie wpadały masowo do sądów w największych miastach, tylko rozkładały się równomiernie po całym kraju.

• Sprawy o roszczenia wobec banków (np. z umów kredytowych, w tym o tzw. sankcję kredytu darmowego): pozew będzie można złożyć w sądzie właściwym dla miejsca zamieszkania lub siedziby osoby, która z bankiem podpisywała umowę — a nie, jak wcześniej, osoby, która aktualnie pozywa. Jeśli ta osoba zmarła, liczy się miejsce zamieszkania lub siedziba spadkobiercy.
• Sprzedaż długu (przelew wierzytelności) nie zmieni sądu. Jeśli firma skupująca wierzytelności kupiła roszczenie od konsumenta, nie może dzięki temu kierować sprawy do sądu w swoim mieście — sprawa trafi tam, gdzie mieszka konsument.
• Osobne, czasowe rozwiązanie dla sankcji kredytu darmowego (czyli sytuacji, gdy konsument składa oświadczenie na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim): przez 5 lat od wejścia w życie ustawy pozew konsumenta przeciwko kredytodawcy lub jego następcom prawnym będzie się składać w sądzie, w którego okręgu konsument ma miejsce zamieszkania. Jeśli konsument nie mieszka w Polsce — w sądzie według jego ostatniego miejsca zamieszkania w Polsce.
• Ta zasada obejmuje też firmy skupujące długi — przelew wierzytelności nie zmienia sądu, a pozew musi wskazywać miejsce zamieszkania konsumenta.
• Kogo dotyczy: konsumentów i wszystkie podmioty udzielające kredytów konsumenckich (banki, SKOK-i, instytucje pożyczkowe, w tym parabanki), a także firmy, które masowo skupują takie roszczenia.
• Sprawy już złożone zostają tam, gdzie są — nowe zasady dotyczą tylko spraw wszczętych po wejściu ustawy w życie.
• Wejście w życie: po upływie miesiąca od ogłoszenia ustawy.