Emerytura stażowa dla osób z długim okresem składkowym

Ustawa wprowadza nowy typ emerytury — emeryturę stażową — którą mogą otrzymać osoby, które przepracowały bardzo długo, nawet jeśli nie osiągnęły jeszcze powszechnego wieku emerytalnego.

Kto może otrzymać emeryturę stażową:

• Osoby urodzone po 31 grudnia 1948 r.
• Które mają staż ubezpieczeniowy (okresy, gdy płacono składki, oraz okresy uznawane za składkowe, np. nauka, wychowywanie dziecka) wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet lub 40 lat dla mężczyzn
• Ich przyszła emerytura musi być równa lub wyższa od emerytury minimalnej (kwota ustalana przez państwo)

Warunki dodatkowe:

• Osoba musi albo nigdy nie przystąpić do otwartego funduszu emerytalnego (OFE — prywatnego funduszu, do którego trafiała część składki), albo złożyć wniosek o zwrot swoich pieniędzy z OFE do budżetu państwa. Jeśli ktoś zwraca pieniądze z OFE, jego składki w systemie publicznym są przeliczane (mnożone przez wskaźnik 19,52/12,22), aby uwzględnić część składki, która trafiła do OFE.

Dla rolników:

Podobne prawo dotyczy rolników objętych ubezpieczeniem społecznym — mogą otrzymać emeryturę rolniczą przed wiekiem emerytalnym, jeśli przepracowali co najmniej 35 lat (kobiety) lub 40 lat (mężczyźni).

Jeśli ktoś już pobiera inną emeryturę:

Jeśli osoba pobierała wcześniej emeryturę częściową lub inny typ świadczenia, a teraz przechodzi na emeryturę stażową, kwoty już otrzymane są odliczane od nowej emerytury.

Jeśli ktoś ma prawo do kilku świadczeń jednocześnie:

Osoba wybiera jedno — albo emeryturę stażową, albo inne świadczenie (np. emeryturę rolniczą, jeśli jest zarówno pracownikiem, jak i rolnikiem).

Koszty:

Ustawa będzie kosztować budżet państwa około 13 miliardów złotych rocznie dla pracowników i około 1,5 miliarda złotych dla rolników. Pieniądze będą pochodzić z dotacji do funduszy emerytalnych.

Status: Projekt przewiduje wejście w życie od 1 lipca 2024 r.