Narodowy Dzień Powstania Zamojskiego i Pamięci Dzieci Zamojszczyzny

Ustawa ustanawia 27 listopada Narodowym Dniem Powstania Zamojskiego i Pamięci Dzieci Zamojszczyzny — świętem państwowym.

Dzień ten upamiętnia zbrojny zryw ludności Zamojszczyzny z lat 1942–1944 przeciwko niemieckim planom wysiedlenia Polaków i osiedlenia na tych ziemiach ludności niemieckiej. Powstanie rozpoczęło się w odpowiedzi na przymusowe wysiedlenia, które zaczęły się w nocy z 27 na 28 listopada 1942 r. w Skierbieszowie. W wyniku tych działań wysiedlono około 110 tysięcy ludzi, w tym ok. 30 tysięcy dzieci, które miały zostać zamordowane lub przekazane niemieckim rodzinom do germanizacji.

Podczas powstania polscy partyzanci (żołnierze Armii Krajowej, Batalionów Chłopskich i Gwardii Ludowej) przeprowadzali akcje dywersyjne, ataki na niemieckie garnizony i odbijali dzieci oraz więźniów politycznych. Powstanie trwało kilkanaście miesięcy. Szacuje się, że w wyniku walk i represji wobec ludności cywilnej zginęło około 13 tysięcy Polaków.

Ustawa łączy w jednym dniu pamięć o bohaterach powstania i o dzieciach — ofiarach represji, które padły ofiarami zbrodniczych eksperymentów medycznych, pracy przymusowej i germanizacji.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.