Ochrona osób mieszkających w Polsce przed wydaniem do innego kraju UE

Ustawa zmienia przepisy o europejskim nakazie aresztowania (ENA) – czyli o tym, jak Polska współpracuje z innymi krajami UE przy ściganiu osób podejrzanych o przestępstwa. Chodzi o kilka konkretnych sytuacji:

• Równe traktowanie osób mieszkających w Polsce. Do tej pory dodatkową ochronę przed wydaniem do innego kraju UE (np. możliwość odbycia kary w Polsce) mieli tylko obywatele polscy i osoby z azylem. Nowe przepisy dają takie samo prawo każdej osobie, która ma w Polsce miejsce zamieszkania lub stale tu przebywa – niezależnie od obywatelstwa.
• Możliwość czasowego pożyczenia osoby do innego kraju. Jeśli inny kraj UE wydał nakaz aresztowania, żeby kogoś przesłuchać, polski sąd będzie mógł zgodzić się na czasowe przekazanie tej osoby (np. na kilka dni) jeszcze przed podjęciem ostatecznej decyzji o wydaniu. Sąd ustali wtedy warunki i termin, kiedy ta osoba musi wrócić do Polski.
• Szybsze działanie, gdy ktoś został wcześniej wydany z państwa spoza UE. Jeśli Polska dostała kogoś z kraju spoza UE (np. z USA) i potem wpłynie na tę osobę europejski nakaz aresztowania, sąd musi natychmiast poprosić tamten kraj o zgodę na dalsze przekazanie. Czas na podjęcie decyzji o wydaniu liczy się dopiero od momentu, gdy ta zgoda wpłynie.
• Tranzyt przez Polskę. Jeśli ktoś ma być przewieziony przez Polskę do innego kraju UE, a ta osoba mieszka lub stale przebywa w Polsce (nawet jeśli nie jest obywatelem), Polska będzie mogła zażądać, żeby po zakończeniu sprawy wróciła do Polski na odbycie kary.