Podsumowanie AI
Ustawa wprowadza nową opłatę turystyczną, która zastąpi dotychczasową opłatę miejscową. Chodzi o to, żeby gminy (samorządy) mogły łatwiej i na szerszą skalę pobierać pieniądze od turystów, którzy nocują na ich terenie.
Oto, co to oznacza w praktyce:
- Każda gmina w Polsce będzie mogła wprowadzić opłatę turystyczną. Do tej pory mogły to robić tylko te, które spełniały specjalne warunki (np. miały dobre powietrze i ładny krajobraz). Teraz warunki zostają zniesione – decyzję podejmuje wyłącznie rada gminy. Dzięki temu opłatę będą mogły wprowadzić np. duże miasta jak Kraków czy Warszawa, które wcześniej nie miały do tego prawa.
- Opłatę zapłacą osoby, które przebywają w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych dłużej niż jedną dobę. Płaci się za każdą rozpoczętą dobę pobytu.
- Gmina może zdecydować, że opłata obowiązuje tylko w wybranych miejscowościach, dzielnicach lub osiedlach – nie musi obejmować całego jej obszaru.
- Maksymalna stawka opłaty to 25% minimalnej stawki godzinowej (czyli obecnie byłoby to około 7-8 złotych za dobę, ale dokładna kwota będzie się zmieniać wraz ze wzrostem płacy minimalnej).
- Gmina może różnicować stawki – np. wyższa w centrum, niższa na obrzeżach, albo inna dla rezerwacji przez internet, a inna przy bezpośrednim wynajmie.
- Obowiązek pobrania opłaty spada na pośrednika, jeśli płatność za nocleg idzie przez stronę internetową lub aplikację (np. Booking, Airbnb). To platforma ma pobrać opłatę od gościa i przekazać ją gminie.
- Opłata uzdrowiskowa (w gminach uzdrowiskowych) nie zmienia się – dalej obowiązuje na starych zasadach.
- Stare uchwały gmin o opłacie miejscowej zachowują ważność maksymalnie przez 12 miesięcy od wejścia w życie nowej ustawy. Po tym czasie gminy muszą przyjąć nowe uchwały zgodne z nowymi przepisami.
- Ustawa wejdzie w życie 1 stycznia 2027 roku.
Na podstawie: tekstu projektu ustawy i uzasadnienia (druk 2127)
Etapy legislacyjne
11 grudnia 2025
Projekt wpłynął do Sejmu
19 grudnia 2025
Opinia organizacji samorządowej
7 stycznia 2026
Skierowano do I czytania na posiedzeniu Sejmu
13 lutego 2026