Nowe wsparcie dla seniorów i ich opiekunów

Ustawa wprowadza kilka ważnych zmian dla osób starszych i ich rodzin. Oto, co to oznacza w praktyce:

• Powstają lokalni doradcy (koordynatorzy) od opieki długoterminowej. W każdym powiecie wyznaczona osoba (z powiatowego centrum pomocy rodzinie lub miejskiego ośrodka pomocy społecznej) będzie pomagać mieszkańcom zorientować się, jakie usługi i świadczenia (z opieki zdrowotnej i pomocy społecznej) im przysługują. Doradzi, gdzie i jak je załatwić, oraz poinformuje o czasie oczekiwania. To ma ułatwić poruszanie się w gąszczu przepisów i skrócić czas szukania pomocy.
• Wprowadza się "bon senioralny" dla osób po 65. roku życia. To nowa forma pomocy dla seniorów, którzy mają niskie dochody (średnio poniżej 3410 zł miesięcznie) i potrzebują wsparcia w codziennych czynnościach (np. ubieranie, przygotowanie posiłków, utrzymanie porządku, kontakt z otoczeniem). Bon będzie realizowany przez gminy, ale najpierw w tych, gdzie brakuje publicznych usług opiekuńczych. Szczegóły (jak dostać bon, kto go przyznaje) określi osobny program rządowy.
• Lepsza współpraca między szpitalami a opieką społeczną. Szpitale i ośrodki pomocy społecznej będą musiały się informować o pacjentach, którzy po wyjściu ze szpitala prawdopodobnie będą potrzebować długoterminowej opieki. Ma to zapobiec sytuacjom, w których osoba starsza po leczeniu zostaje bez wsparcia.
• Gminy i powiaty mają nowe zadania. Gminy mają obowiązek prowadzić działania informacyjne i edukacyjne dla opiekunów nieformalnych (np. szkolenia, grupy wsparcia). Powiaty dostają zadanie koordynacji całej opieki długoterminowej na swoim terenie.
• Powstanie coroczny raport o sytuacji osób starszych. Rząd będzie co roku przygotowywać i publikować szczegółowe sprawozdanie o sytuacji seniorów (m.in. dochody, zdrowie, mieszkania, aktywność), uwzględniając też dane o dostępności opieki długoterminowej.