Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw

Ustawa wprowadza duże zmiany w organizacji transportu publicznego, szczególnie na wsiach i w małych miastach. Jej głównym celem jest walka z wykluczeniem transportowym (sytuacją, gdy ludzie nie mają jak dojechać autobusem do pracy, szkoły, lekarza czy urzędu).

Oto, co zmienia się w praktyce:

• Nowa definicja wykluczenia transportowego: Od teraz wykluczenie transportowe to oficjalnie brak dostępu do minimalnych usług transportu publicznego (opisanych niżej) albo brak możliwości skorzystania z "przejazdu na żądanie" (nowej usługi, o której poniżej).
• Gwarantowane minimalne połączenia autobusowe: Każde miasto wojewódzkie musi mieć połączenie z każdym miastem powiatowym w swoim województwie. Każde miasto powiatowe musi mieć połączenie z każdą gminą w swoim powiecie. W dni robocze muszą być co najmniej 4 pary kursów (tam i z powrotem), a w soboty i święta co najmniej 2 pary kursów.
• Nowa usługa "przejazd na żądanie": Gminy wiejskie i miejsko-wiejskie będą mogły organizować transport na telefon. Mieszkaniec zgłasza dzień wcześniej, że chce jechać, a gmina podstawia samochód osobowy (nie autobus). To rozwiązanie dla miejsc, gdzie normalny autobus się nie opłaca. Za taki przejazd nie przysługują ulgi (np. emeryckie).
• Zmiana nazwy i zasad Funduszu: Fundusz, który wcześniej nazywał się "Funduszem rozwoju przewozów autobusowych", teraz będzie się nazywać "Funduszem przeciwdziałania wykluczeniu transportowemu". Pieniądze z niego będą szły głównie na linie autobusowe poza miastami oraz na nowe "przejazdy na żądanie".
• Nowe zasady dopłat z Funduszu: Pieniądze z Funduszu będą dzielone według nowej kolejności. Najpierw dostaną je te linie, które zapewniają podstawowe połączenia (miasto wojewódzkie-powiat, powiat-gmina). Potem dopiero inne. Ma to zachęcić samorządy do łączenia się w związki i lepszego planowania transportu.
• Obowiązkowe lokalizatory w autobusach: Autobusy, które jeżdżą na liniach dofinansowanych z Funduszu, muszą mieć urządzenia GPS (lokalizatory). Ma to pomóc w kontroli, czy autobus faktycznie jeździ tam, gdzie powinien. Za brak lokalizatora grożą kary: 2000 zł dla kierowcy i 12 000 zł dla firmy przewozowej.
• Więcej przystanków dla przewoźników: Duże miasta (powyżej 50 tys. mieszkańców) będą musiały udostępnić prywatnym przewoźnikom autobusowym określoną liczbę swoich przystanków i dworców (np. miasto do 50 tys. mieszkańców – co najmniej 2 obiekty, miasto powyżej 500 tys. – co