Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi

Projekt wprowadza dwie zmiany w finansowaniu leczenia ze środków publicznych.

1. Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV) u osób w zakładach karnych

• Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) ma finansować nie tylko zakup leków i wyrobów medycznych, ale też same świadczenia zdrowotne (np. badania diagnostyczne) w programie leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C u pacjentów osadzonych w zakładach penitencjarnych (czyli w więzieniach).
• Chodzi o to, że wcześniej zmieniono przepisy tak, żeby to NFZ płacił za ten program, ale przez niedopatrzenie NFZ mógł płacić tylko za leki, a nie za badania i wizyty. Ten projekt to naprawia.
• Pieniądze mają trafiać na osobne konto bankowe jednostek budżetowych (czyli państwowych instytucji), które realizują te programy. Kwoty i terminy przelewów ustala minister zdrowia.
• Te jednostki mogą zaciągać zobowiązania na zakup leków, wyrobów medycznych i świadczeń zdrowotnych — także w roku poprzedzającym ten zakup — do wysokości ustalonej przez ministra zdrowia.

2. Leczenie HIV i AIDS u osób bez ubezpieczenia zdrowotnego

• Koszty świadczeń zdrowotnych związanych z leczeniem antyretrowirusowym (czyli leczeniem HIV) osób, które nie mają ubezpieczenia zdrowotnego, mają być finansowane z budżetu państwa — z części, którą zarządza minister zdrowia.
• Chodzi o świadczenia inne niż już wymienione w przepisach (art. 41 ust. 4 i 5 ustawy o zakażeniach).
• Powód: teraz w zależności od miejsca i sytuacji pacjenci z HIV albo dostają te świadczenia bezpłatnie, albo muszą za nie płacić. To utrudnia im dostęp do leków i badań. A przerwanie leczenia HIV prowadzi do groźnych powikłań i większych kosztów leczenia później.

Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.