Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o działalności leczniczej

Ustawa daje ministrowi zdrowia, Funduszowi Zdrowia (NFZ) i Agencji Oceny Technologii Medycznych uprawnienia do zbierania i analizowania szczegółowych danych o pracownikach szpitali i przychodni. Chodzi o to, aby móc śledzić wynagrodzenia, strukturę zatrudnienia i koszty pracy personelu medycznego.

Konkretnie ustawa pozwala na:

• Zbieranie od placówek leczniczych danych o każdym pracowniku: numeru PESEL (lub numeru dokumentu tożsamości), numeru prawa wykonywania zawodu, wysokości wynagrodzenia (pensja zasadnicza, stawki godzinowe, dodatki), wymiaru czasu pracy, stanowiska, formy zatrudnienia (umowa o pracę, kontrakt, umowa cywilnoprawna), specjalizacji i wymaganego wykształcenia.
• Powiązanie tych danych z konkretną osobą (poprzez PESEL lub numer zawodowy), co pozwoli śledzić, ile każdy pracownik zarabia w jednej lub kilku placówkach jednocześnie.
• Prowadzenie przez Agencję analiz dotyczących kosztów pracy, wieloetatowości (pracowania w kilku miejscach), wpływu podwyżek wynagrodzeń na koszty świadczeń zdrowotnych i równego dostępu do opieki zdrowotnej.
• Przekazywanie wyniku tych analiz ministrowi zdrowia.

Dane będą gromadzone na wniosek ministra zdrowia, w terminie i sposób przez niego wskazany. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia.

Zmiana dotyczy wszystkich placówek leczniczych (szpitali, przychodni, klinik) — zarówno tych, które są świadczeniodawcami dla NFZ, jak i tych, które nim nie są, ale zatrudniają pracowników medycznych lub niemedycznych.