Uproszczenie planów zagospodarowania i zieleni na działkach

Ustawa upraszcza procedurę tworzenia planów ogólnych gmin i daje więcej elastyczności przy ustalaniu, ile na działce ma być zieleni. Oto co to oznacza w praktyce:

• Plan ogólny gminy będzie tylko opiniowany, a nie uzgadniany przez różne instytucje (np. straż pożarną, konserwatora zabytków, nadleśniczego). To skraca i upraszcza cały proces. Wcześniejsze uzgodnienia (np. z wojskiem czy zarządcą dróg) zostaną automatycznie uznane za opinie.
• W miejscowym planie zagospodarowania nie trzeba już trzymać się sztywno wskaźnika maksymalnej powierzchni zabudowy z planu ogólnego. Wystarczy, że plan miejscowy będzie zgodny z planem ogólnym w dwóch kwestiach: maksymalnej intensywności zabudowy (jak gęsto można budować) i minimalnego udziału zieleni (powierzchni biologicznie czynnej).
• Można obniżyć wymóg minimalnej zieleni w planie miejscowym i decyzji o warunkach zabudowy w konkretnych sytuacjach:
• na terenach zabudowy śródmiejskiej (do 2/3 normy z planu ogólnego),
• na drogach i parkingach (tereny komunikacji),
• na małych działkach pod infrastrukturę techniczną (do 100 m²), gdy stojące tam budynki uniemożliwiają zachowanie normy,
• na działkach z zabytkami, jeśli wymaga tego ich ochrona,
• gdy istniejący budynek zajmuje całą działkę (obrys pokrywa się z granicami).
• Zawiesza się kary dla gmin za nieterminowe wydawanie decyzji o warunkach zabudowy – terminy te nie biegną od wejścia ustawy w życie do 31 grudnia 2026 r. Bieg terminów ruszy na nowo od 1 stycznia 2027 r.
• Decyzje o warunkach zabudowy wydane w sprawach wszczętych przed 16 października 2025 r. nie będą wygasać po 5 latach (nawet jeśli decyzja zostanie wydana po 1 stycznia 2026 r.). Chodzi o to, by inwestorzy nie tracili ważności decyzji przez kolejki w urzędach.
• Pierwszy plan ogólny gminy będzie można unieważnić tylko w części (np. dla jednej ulicy), a nie w całości – nawet jeśli to pierwszy taki plan w danej gminie.